MISZMASZ TWOJA GAZETA

PORTAL DLA DŁUŻNIKÓW, WIERZYCIELI, KOMORNIKÓW, SĘDZIÓW I PRAWNIKÓW
Dziś jest:  wtorek 18 grudnia 2018r.

PRZEGLĄD PRASY

  • Miszmasz - Czarny Piar
  • Miszmasz - Czarny Piar
  • Miszmasz - Czarny Piar
  • Miszmasz - Czarny Piar
  • Miszmasz - Czarny Piar

Sędzia Magdalena Kubczak raczyła nawet nie zgodzić się z uchwałą Sądu Najwyższego

Dłużniczka spłaciła dług bezpośrednio wierzycielowi

Komornik sądowy Beata Rusin z Warszawy wszczęła postępowanie egzekucyjne z wniosku Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej w Warszawie (KM 640/12).

z-kolcami
Dłużniczka Leokadia P. winna była spółdzielni ponad 13.000 zł.

Na nieszczęście komornika, zaraz po wszczęciu egzekucji pani Leokadia porozumiała się z wierzycielem i to jemu bezpośrednio wpłaciła cały dług. Wierzyciel wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Dlaczego, na nieszczęście komornika?

Chodzi o opłatę, którą komornik może naliczyć. Gdyby "pieniądze przeszły" przez niego, opłata stosunkowa wynosiłaby 15% wyegzekwowanego świadczenia. W sytuacji zapłaty przez dłużnika bezpośrednio wierzycielowi, komornikowi należy się tylko 5% kwoty pozostałej do wyegzekwowania (czyli w tym przypadku całego długu, który został zapłacony).

Jakby nie patrzeć - 10% przeszło komornikowi koło nosa.

Wynika to wprost z Ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (uoksie) oraz z uchwały Sądu Najwyższego z 29 października 2009r. (III CZP 82/09).

Art. 49 par. 2 uoksie

W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 823 Kodeksu postępowania cywilnego komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

Uchwała Sądu Najwyższego (III CZP 82/09)

W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela po zawiadomieniu dłużnika o wszczęciu egzekucji, od świadczenia spełnionego przez dłużnika bezpośrednio wierzycielowi, komornik pobiera opłatę określoną w art. 49 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (jedn. tekst: Dz.U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191 ze zm.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.

Komornik dwa razy idzie pod prąd

Choć prawnie sytuacja jest zupełnie jasna, komornik sądowy postanowieniem z dnia 26 marca 2012r. naliczył sobie jednak opłatę w wys. 15%, a nie 5%.

Pani Leokadia wniosła skargę na to postanowienie komornika.

W skardze napisała między innymi:

Wierzyciel wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego, gdyż porozumiał się bezpośrednio z dłużnikiem. Komornik nie wyegzekwował żadnej kwoty.

W takim wypadku Komornik powinien naliczyć opłatę stosunkową w oparciu o art. 49 punkt 2 Ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania), a nie w oparciu o punkt 1 tego artykułu (15%wyegzekwowanego świadczenia).

W odpowiedzi na skargę komornik wniósł o jej oddalenie w całości, jako bezzasadną.
A mógł postąpić inaczej. Art. 767 par. 4 kpc daje komornikowi możliwość uwzględnienia skargi w całości.

Art. 767 par 4 kpc:

Odpis skargi sąd przesyła komornikowi, który w terminie trzech dni na piśmie sporządza uzasadnienie dokonania zaskarżonej czynności lub przyczyn jej zaniechania oraz przekazuje je wraz z aktami sprawy do sądu, do którego skargę wniesiono, chyba że skargę w całości uwzględnia, o czym zawiadamia sąd i skarżącego oraz zainteresowanych, których uwzględnienie skargi dotyczy.

Sąd Rejonowy jeszcze bardziej idzie pod prąd

Skargę pani Leokadii rozpatrywał Sąd Rejonowy dla Warszawy Żoliborza.

Sędzia Magdalena Kubczak oddaliła skargę jako ...niezasadną.

W uzasadnieniu postanowienia (I Co 786/12 z 27 września 2012r.), sędzia przedstawiła swoją interpretację Ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz bezpardonowo rozprawiła się z uchwałą Sądu Najwyższego.

Kilka "złotych myśli" z tego postanowienia:

Sąd nie podziela przy tym poglądu Sądu Najwyższego zaprezentowanego w uchwale z 29 października 2009r. III CZP 82/09...; Jeżeli wierzyciel złożył wniosek o umorzenie postępowania podając w nim, że otrzymał należność w określonej kwocie bezpośrednio od dłużnika, to należy uznać, iż komornik pobiera opłatę w wysokości 15% od kwoty uiszczonej bezpośrednio wierzycielowi (jak od kwoty wyegzekwowanej), a opłatę w wysokości 5% od ewentualnie pozostałej do wyegzekwowania części należności, tj. części należności, której wierzyciel nie otrzymał, ani za pośrednictwem komornika, ani bezpośrednio od wierzyciela. Jednakże opisana wyżej sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie, a zastosowanie art. 49 ust.2 uoksie nie jest możliwe, albowiem dłużniczka uregulowała całą dochodzoną przez wierzyciela należność, a tym samym nie istnieje świadczenie pozostałe do wyegzekwowania, zaś Komornik nie mógł ustalić opłaty stosunkowej w wysokości 5% kwoty pozostałej do wyegzekwowania. Gdyby przyjąć pogląd Sądu Najwyższego i w niniejszej sprawie ustalić opłatę w oparciu o art. 49 ust. 2 uoksie, to oznaczałoby to, iż komornik nie mógłby pobrać żadnej opłaty, albowiem nie istnieje już kwota która mogłaby być do wyegzekwowania, tymczasem bezspornym jest, iż komornik podjął czynności egzekucyjne.

W ocenie Sądu, dokonywania wpłat bezpośrednio do rąk wierzyciela nie można uznać za dobrowolne regulowanie zaległości. O dobrowolności ze strony dłużnika można by mówić jedynie w sytuacji, gdy regulując zaległość objętą tytułem wykonawczym nie daje on podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Jednocześnie uiszczenie należności poza postępowaniem skutkowało koniecznością złożenia przez wierzyciela wniosku o umorzenie postępowania.

Sąd Okręgowy ratuje twarz Temidy

Leokadia P. wniosła do Sądu Okręgowego w Warszawie zażalenie na to postanowienie Sądu. Sąd Okręgowy w Warszawie, V Wydział Cywilny Odwoławczy w dniu 7 stycznia br.  (V Cz 4524/12) uchylił postanowienie SR dla Warszawy Żoliborza i zmniejszył wynagrodzenie komornika z 15% na 5%. Skarga dłużniczki została uznana w całości.

W uzasadnieniu postanowienia, Sąd Okręgowy nie pozostawił suchej nitki na Sądzie I Instancji.

Kilka cytatów z tego uzasadnienia:

W ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy błędnie odczytał uchwałę z dnia 29 października 2009r. III CZP 82/09 w ogóle nie uwzględniając argumentów podanych przez Sąd Najwyższy.

Przede wszystkim Sąd Najwyższy słusznie wskazał, iż spełnienie świadczenie przez dłużnika bezpośrednio wierzycielowi w toku wszczętego wcześniej postępowania egzekucyjnego oznacza, iż to nie działanie komornika doprowadziło do zaspokojenia wierzyciela, ponieważ stan taki został osiągnięty na skutek pozaegzekucyjnej czynności samego dłużnika. ... Nie można przyjąć, iż po wszczęciu postępowania egzekucyjnego każde działanie dłużnika skutkujące

zaspokojenia wierzyciela, dokonywane jest w ramach tego postępowania. W takim wypadku należy więc przyjąć, iż w ramach postępowania w niniejszej sprawie żadna kwota nie została wyegzekwowana. Dodatkowo Sąd Najwyższy wskazał na ogólną regułę postępowania egzekucyjnego, określoną w art. 804 kpc, zgodnie z którą organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Gdyby więc przykładowo wierzyciel nie złożył wniosku o umorzenie egzekucji, to w świetle art. 804 kpc komornik nadal będzie zobligowany do kontynuowania egzekucji.

Trzeba również zauważyć, iż treść art. 49 punkt 2 u.k.s.e., nie wskazuje na jakiekolwiek konkretne powody umorzenia postępowania - sam fakt złożenia przez wierzyciela wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego uzasadnia wyliczenie opłaty przez komornika na podstawie tego przepisu, tj. w wysokości 5% (nie zaś 15%, jak uczynił to Komornik).

Dla dłużników z przedstawionej sprawy płynie jedno ważne przesłanie: nawet po wszczęciu postępowania egzekucyjnego, warto układać się z wierzycielem. Można zyskać 10% spłacając bezpośrednio dług wierzycielowi. Trzeba jednak dopilnować, by wierzyciel później złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Ludwika Stas

 

Postanowienie SR I Co 786/12
pismo-SR-I-Co-786-12-1  pismo-SR-I-Co-786-12-2
Postanowienie Sądu Okręgowego V Cz 4524/12
 pismo-SO-V-Cz-4524-12-2  pismo-SO-V-Cz-4524-12

 

 

miszmasz-menu-module

NA SKRÓTY