MISZMASZ TWOJA GAZETA

PORTAL DLA DŁUŻNIKÓW, WIERZYCIELI, KOMORNIKÓW, SĘDZIÓW I PRAWNIKÓW
Dziś jest:  niedziela 21 października 2018r.

PRZEGLĄD PRASY

  • Miszmasz - Czarny Piar
  • Miszmasz - Czarny Piar
  • Miszmasz - Czarny Piar
  • Miszmasz - Czarny Piar
  • Miszmasz - Czarny Piar

Prokurator Prokuratury Regionalnej we Wrocławiu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie wniósł sprzeciw dotyczący gruntu o powierzchni 868 mkw. położonego przy ulicy Emilii Plater w Warszawie. Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 2012 roku, na mocy której ustanowiono na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do tego gruntu

 

Ustawowy termin został przekroczony

W sprawie tej Prezydent m.st. Warszawy wydał w 2012 roku decyzję pomimo tego, iż posiadał wiedzę, że w obiegu pozostaje ostateczne rozstrzygniecie w tym przedmiocie – orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z 1950 roku odmawiające dawnym właścicielom przyznania prawa własności czasowej do tej nieruchomości warszawskiej położonej przy ulicy Emilii Plater. Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy wydało decyzję odmowną z powodu niezłożenia wniosku dekretowego w przewidzianym prawem terminem.

 

Orzeczenie Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy stanowiło podstawę wpisu w księdze wieczystej nieruchomości jako właściciela: Skarbu Państwa, dokonanego przez Sąd Powiatowy w Warszawie w 1956 roku.

 

Rozpoznając w tej sprawie wniosek dekretowy Prezydent m.st. Warszawy nie tylko dysponował orzeczeniem administracyjnym Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z 1950 roku, ale także szeregiem dokumentów, w tym rozstrzygnięciem Ministra Gospodarki Komunalnej, utrzymującym je w mocy oraz innych dokumentów wskazujących na to, jakie to orzeczenie wywołało skutki prawne.

 

Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji

W swoim sprzeciwie prokurator wskazał, że Prezydent m.st. Warszawy dokonał rozstrzygnięcia dotyczącego nieruchomości położonej przy ulicy Emilii Plater w Warszawie w okolicznościach stanowiących podstawę do unieważnienia wydanej przez niego decyzji. Sprawa ta już wcześniej została bowiem zakończona decyzją ostateczną. W takich okolicznościach – tj. pozostawania w obiegu decyzji ostatecznej, konsekwencją poszanowania reguły ostateczności decyzji administracyjnych winno być umorzenie postępowania przez organ, a nie rozstrzygnięcie merytoryczne.

 

Z tych powodów prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 2012 roku.

 

Zgodnie bowiem z art. 156 par. 1 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.

 

 

 

LS

Prokuratura Krajowa

 

 

miszmasz-menu-module

NA SKRÓTY